Historie

 
Beknopte historie:
Aanleiding: de aardbeving in Armenië, midden tachtiger jaren

1984: - oprichting Pharmacie en Ontwikkelingshulp (P&O)
Het doel: netwerken en expertise uitdragen
1985: - oprichting Pharmaciens sans Frontières, zetelend in Clermont Ferrand
- regulering van retourgeneesmiddelen in Frankrijk
- oprichting van Union France
- federatie van landenorganisaties: Pharmaciens sans Frontières - Comité internationale
1994: - C. de Maar (apotheker) en B. Hamming (arts) richten Apothekers zonder Grenzen op
Het doel: ontwikkelingshulp verlenen, gericht op het versterken van de farmaceutische structuur
1998: - de Nederlandse overheid keert zich tegen het gebruik van retourgeneesmiddelen
2000: - fusie tussen Apothekers zonder Grenzen en P&O
- ontstaan van Vereniging Farmacie Mondiaal en Stichting Farmond
2004: - Vereniging Farmacie Mondiaal wordt Vereniging Vrienden van Farmacie Mondiaal
- Stichting Farmond wordt Stichting Farmacie Mondiaal
2007: - De Vereniging Vrienden van Farmacie Mondiaal wordt geïntegreerd in de Stichting Farmacie Mondiaal. Dit betekent dat er geen leden meer zijn, alleen donateurs.



Uitgebreide Historie - hoe het begon en wat er daarna gebeurde…

Midden tachtiger jaren van de vorige eeuw kwam na een aardbeving in Armenië een grote hulpoperatie op gang waarbij veel geneesmiddelen werden gedoneerd.
Helaas kwamen er veel onbruikbare geneesmiddelen terecht. De ontstane (chemische) afvalberg werd met Europese financiële steun opgeruimd. Een groep Franse apothekers verleende technische bijstand ter plekke. Dit was het begin van ‘Pharmaciens sans Frontières’

In Frankrijk kwam na deze ervaring de wettelijke regulering voor het retourgeneesmiddel tot stand. Sorteercentra ontstonden om het aanbod in goede banen te leiden. De hele organisatie verliep goeddeels langs departementale lijnen. De Franse overkoepelende organisatie hiervan heette ‘Union France’.

Na enige tijd kwam een federatie van een aantal landenorganisaties tot stand. Dit was de stichting ‘Pharmaciens sans Frontières, Comitée Internationale’ (PSF-CI)
In 1994 richtten C. de Maar (apotheker) en B. Hamming (arts) de Nederlandse organisatie op. Zij werd bekend als Apothekers zonder Grenzen. Deze stichting trad ook toe tot de federatieve PSF-CI.

De Nederlandse overheid keerde zich in 1998 tegen het gebruik van retourgeneesmiddelen. Ook internationaal was dit al een heikel discussiepunt. De zeer slechte ervaringen met de farmaceutische hulpstroom naar Sarajevo en Kosovo tijdens de oorlog in Joegoslavië heeft e.e.a. versterkt. In Frankrijk ontstond een heftig conflict tussen diverse apothekersorganisaties en PSF-CI

Bij Apothekers zonder Grenzen ontstond de opvatting dat ontwikkelingshulp zich op de verbetering van structuur van de farmaceutische zorg zou moeten richten. Noodhulp was min of meer voorbehouden aan grote organisaties zoals de WHO, het Rode Kruis e.d. vanwege hun capaciteit tot optreden bij rampen. PSF-CI werkte soms samen met deze organisaties om noodhulp te effectueren.
PSF-CI richtte zich op allerlei samenwerking om farmaceutische structuren te helpen ontwikkelen. In Afrika, Midden-Amerika en Azië werden vele projecten opgezet. Apothekers zonder Grenzen kreeg een project in Tadzjikistan onder haar hoede.

Eind negentiger jaren kwamen ‘Pharmacie en Ontwikkelingssamenwerking’  (P&O) en Apothekers zonder Grenzen tot samenwerking.
P&O, een organisatie van overwegend ziekenhuisapothekers en gelieerd aan de KNMP, was gericht op netwerken en expertise uitdragen.
Apothekers zonder Grenzen
was praktisch gericht op projecten om farmaceutische structuren te versterken.

In deze periode ontstond een discussie met Artsen zonder Grenzen over het gebruik van het achtervoegsel “zonder grenzen”. Na enig juridisch wapengekletter werd besloten de naam Farmacie Mondiaal aan te nemen.

De fusie met P&O leidde tot de Vereniging Farmacie Mondiaal en de (operationele) stichting Farmond. In het jaar 2000 heeft deze fusie plaatsgevonden.

Om de duidelijkheid, ook naar de buitenwereld, te vergroten is de taakverdeling in 2004 verder uitgewerkt. De (werk)stichting heet nu Farmacie Mondiaal en de vereniging heet nu Vrienden van Farmacie Mondiaal. De vereniging is nu als het ware de supportersclub van de stichting. 

Vanaf 2003 was Farmacie Mondiaal betrokken bij projecten in Gambia, Senegal, Benin en Oeganda. Deze projecten lopen nog steeds en worden soms uitgevoerd met verwante organisaties.

Ondertussen hadden Farmond en Farmacie Mondiaal vanaf 1998 met geld en mankracht een aandeel in het GPP (= Good Pharmacy Practice)-project in Bosnië. Onder supervisie van de WHO werd al de wederopbouw van de openbare farmacie ter hand genomen. Onder nieuwe wetgeving werd de farmacie gemoderniseerd en verbeterd. Kwaliteitsbeheersing in de openbare farmacie werd een speerpunt. Ons aandeel in GPP werd eind 2004 afgesloten.

(zie voor verdere details onze activiteiten onder Projecten)

In verband met de veranderende regelgeving op gebied van aftrekbaarheid van donaties aan hulporganisaties en in verband met de profilering van de Stichting Farmacie Mondiaal acht het bestuur het gewenst één organisatie en één bestuur te hebben. De taken van de vereniging worden overgenomen door de stichting.

Top